Top 10 albums 2010, geheel en al subjectief als altijd.


1. LCD Soundsystem “This is happening”
Volgens Mr. Murphy het laatste album van zijn band omdat alles er nu wel zo’n beetje uitgehaald is wat er uit te halen valt. Hij kan het weten. Weinig bands krijgen het voor elkaar drie albums achter elkaar zo sterk en vernieuwend te blijven als de LCD’s. Daarom, omdat er nooit meer een nieuwe dreigt te komen, album van het jaar.
Favo-track: “Dance yrself clean”
Clipje: “Drunk Girls 

2. The Bullfight “Stranger than the night” 

Murder ballads, pop-noir, geef het beestje maar een naam. In ieder geval bijzonder sfeervol en als album in totaliteit bijzonder genietbaar. Live ook een feestje, dankzij het morbide randje en gillende orgeltje. Nieuwe, vierde, album staat voor voorjaar 2011 in de planning. Ik ruim vast een plaatsje in de jaarlijst 2011 in.
Favo-track: “Desmond & Julia”
Clipje: “Waiting for Anthony

3. Charlotte Gainsbourg “Irm”
Uitgekomen op het randje van 2009, maar pas in 2010 uitgebreid van kunnen genieten. Eigenlijk zou er Gainsbourg & Beck op de hoes moeten staan, want het album dankt haar beste momenten aan de samenwerking van het onwaarschijnlijke duo. Heel fraai is ook de 10″ vinyl boxset met foto’s, extra remixen en een DVD. Sfeervol album met gemene randjes.
Favo-track: “Irm”
Clipje: “Heaven can wait

4. Gonjasufi “A sufi and a killer”
Zelden een plaat gehoord die zo de weg kwijt is als deze van Gonjasufi. Uneasy-listening redefined, maar zo verrassend dat het intrigerend wordt. Scheutje hiphop, snufje rock, toefjes 60s psychedelica, een casiootje,  hoop gefreak met sampeltjes en tussendoor een luisterliedje. En dan heb je zo ongeveer de eerste drie nummers gehad en er nog 14 te gaan. Gek.
Favo-track: “Holidays”
Clipje : “DedNd

5. The Heavy “The House that Dirt Build”
Het wil maar niet lukken met The Heavy. Leuke debuutplaat een paar jaar geleden en dit jaar opvolger “The House that Dirt Build”. Energiek songs, funky, donker randje, toffe live show. Jammer genoeg met de 12″ van “How you like me now” ook de meest waardeloze maxi single van het jaar afgeleverd; van sommige nummers moet je geen flauwe dubstep of warrige trommelmixen maken.
Favo-track: “No Time”
Clipje: “How you Like me Now?

6. Orchestral Manoeuvres In The Dark “History of modern”
Interessant maar genegeerd in de begindagen, succesvol en verguisd in de hitjaren, irrelevant en niet om aan te horen in de nadagen. Maar nu terug in de originele bezetting met een album wat alle voorgaande overbodig maakt. De vierde jeugd van O.M.D. is er eentje die tegen alle verwachtingen in helemaal van deze tijd is en tegelijkertijd klinkt alsof hij 25 jaar geleden al is bedacht.
Favo-track: “The right side?”
Clipje: “If you want it

7. M.I.A. “///Y/
Combinatie van snoeiharde industriele beats, slappe electro, militante hiphop, kettingzagen, slordige reggae, gedoe om een geweldadige clip en een cover van een nummer van het bandje van de toetsenist van Rob de Nijs. Gekker kunnen we het niet maken, M.I.A. wel. Derde album van deze guerrila strijdster op blote voeten. Tanja Farc, eat your heart out!
Favo-track: “It takes a muscle”
Clipje: “Born free (live)”

8. Plug “Plug”
Hadden we al een drum/synth-maar-soms-ook-bas duoband? Nu wel. Twee dames, hele foute hoes, rare bandnaam. Op het debuutalbum staaltjes simpele electro-loopjes over getrommel zoals eerder gehoord bij Prinzhorn Dance School. Kort en suf, maar “You keep the beats” nestelt zich genadeloos in je hoofd en de rest van het album is ook fijn aanstekelijk. ker-ching!
Favo-track: “Money Loves Drugs Fame”
Clipje: “You keep the beats

9. DI-RECT “This is who we are”
Gevalletje ‘forget the past’. Di-rect ruilde zanger met singer-songwriter ambities in voor een spring-hippie met 100+ karma points en rockt als nooit tevoren. Lekkere afwisselende plaat waar je je als ‘muziekliefhebber’ helemaal niet voor hoeft te schamen. Want ja, de tijden veranderen.
Favo-track: “Veni vidi vici”
Clipje: “Times are changing

10. Lee ‘Scratch’ Perry + Adrian Sherwood “Dubsetter”
Oude koeden uit de sloot vissen. Adrian Sherwood viert in 2011 het 30 jarig bestaan van zijn On-U Sound label en studio en old pal Perry vierde dit jaar zijn 74e verjaardag. Laat je door het etnische beatbox introotje niet in verwarring brengen: Als er twee mannen zijn waarvan in het verleden behaalde resultaten garantie bieden voor de toekomst is het dit duo wel. Dit heb je eerder gehoord – en dat is helemaal niet erg.
Favo-track: “His Master’s Voice”
Clipje: “Wake up call

Van een plaat uit 2009 (maar toen nog niet ontdekt), maar zo enorm fraai in de live uitvoering dat het een speciale vermelding met clipje oplevert : Wende – Roses in June (live)